niewyparzony


niewyparzony
1. Mieć niewyparzony język, pot. jęzor, posp. pysk, niewyparzoną gębę, euf. buzię
a) «mówić o czymś wprost, zwykle o czymś niemiłym, nieprzyjemnym»: Kisiel jak zawsze miał niewyparzoną gębę i bez wahania wyrażał swe poglądy, mocno nie pasujące do reżymu. T. Kwiatkowski, Panopticum.
b) «wyrażać się w sposób dosadny, używać ordynarnych, wulgarnych słów»
2. Niewyparzony język, pot. jęzor, posp. pysk, niewyparzona gęba, euf. buzia
a) «o kimś, kto mówi o czymś wprost, zwykle o czymś nieprzyjemnym»
b) «o kimś, kto wyraża się w sposób dosadny, używa wulgarnych słów»
c) «o sposobie mówienia takiej osoby»: Pyskata i zawzięta była, ale wobec obcych. Ludzie bali się jej niewyparzonego języka (...). WO 03/03/2001.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • niewyparzony — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}}ZOB. mieć niewyparzoną gębę [buzię] {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • niewyparzony — tylko we fraz. posp. Niewyparzony język, niewyparzona gęba «ktoś mający ordynarny, wulgarny sposób mówienia» ◊ Mieć niewyparzony język, niewyparzoną gębę «używać ordynarnych, wulgarnych słów, wyrażeń; nie liczyć się ze słowami» …   Słownik języka polskiego

  • mieć niewyparzony język — Mówić w sposób bezpośredni, zuchwały, lub obsceniczny Eng. To speak bluntly, impudently, or obscenely …   Słownik Polskiego slangu

  • jęzor — Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym jęzorem zob. język 1. (Biec, iść, pójść, lecieć, polecieć itp.) z jęzorem zob. gęba 1. Chlapnąć jęzorem zob. chlapnąć. Jęzor kogoś świerzbi, zaświerzbił zob. świerzbić 1. Latać z jęzorem… …   Słownik frazeologiczny

  • język — 1. pot. Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym językiem, posp. jęzorem, ozorem «iść, biec, biegać bardzo szybko (mimo zmęczenia), śpiesząc się, chcąc gdzieś zdążyć lub coś załatwić»: Tadzio lata z wywieszonym językiem i skupuje …   Słownik frazeologiczny

  • pysk — (Biec, iść, pójść, lecieć, polecieć itp.) z pyskiem zob. gęba 1. Ciemno, choć w pysk daj zob. ciemno. Drzeć pysk zob. gęba 3. Drzeć, rozedrzeć, wydrzeć (na kogoś) pysk; skoczyć, rzucić się, wyjechać (na kogoś) z pyskiem, doskakiwać do kogoś z… …   Słownik frazeologiczny

  • buzia — 1. pot. Buzia w ciup «usta ściągnięte, ułożone w sposób mający wyrażać skromność, dobre wychowanie»: Przeczytaj nasz przewodnik po kobiecych strategiach i zdobądź mężczyznę, o którym marzysz. Strategia nr 6: Zaopiekuj się mną. Nieodłączne… …   Słownik frazeologiczny

  • gęba — 1. pot. (Biec, iść, pójść, lecieć, polecieć itp.) z gębą, z jęzorem, z pyskiem a) «natychmiast powiadomić kogoś o czymś; donieść, naplotkować» b) «iść do kogoś z wymówkami, z awanturą, z krzykiem»: Na drugi dzień Kisiel złapał mnie na ulicy i z… …   Słownik frazeologiczny

  • pysk — m III, D. a, N. pyskkiem; lm M. i 1. «u zwierząt: przednia część głowy z otworem gębowym, także: sam otwór gębowy» Koński, psi pysk. Długi, spiczasty pysk. 2. rub. «o ludzkiej twarzy, policzkach, ustach; także o sposobie wysławiania się; gęba,… …   Słownik języka polskiego